Tekenen is voor hem een elementair werkterrein waarop zijn denken zijn hand en zijn hand het denken stuurt in een onnavolgbare slingerbeweging. Hij weet zich op het werkterrein verbonden met de kunstgeschiedenis van de wereld voor zover hij die kent. Hij tekent uit zijn hoofd en niet naar foto’s of ander visueel documentaire materiaal. De tekeningen maken zichtbaar wat hij in eenzaamheid met me meedraagt. Reflecties en transformaties van zijn ervaringen, sociale en politieke gebeurtenissen, leermomenten en pijnpunten. Het tikken van de klok en vloeien van de tijd. De tekeningen hebben een autonoom bestaan en zijn de inspiratiebron voor zijn fotowerken, installaties en projecten met taal en dans. Hij tekent, hij is kunstenaar, vanuit innerlijke noodzaak, betrokkenheid en overtuiging.